Gedichtendag 2026 - Lees hier ons STAN-gedicht 'Het ritme van het leven'
🫶🫶🫶 'Bij STAN ademen we het ritme van het leven' 🫶🫶🫶
Onze coördinator kroop in zijn meest poëtische pen en schreef dit gedicht, op maat van alle Stanners voor de Gedichtendag op 29 januari.
Het ritme van het leven
Bij Stan ademen we het ritme van het leven,
de zachte golven van een ochtend,
het klappen van handen, in samenspraak.
de zachte golven van een ochtend,
het klappen van handen, in samenspraak.
🫶🫶🫶
Ruimte voor wie we zijn,
adem na adem,
moment na moment,
waar het hart mag rusten,
en de geest kan spelen.
adem na adem,
moment na moment,
waar het hart mag rusten,
en de geest kan spelen.
🫶🫶🫶
Kracht vinden in wat we geven,
een steen tillen, een woord spreken,
een glimlach die zegt:
“ik zie jou… ik hoor jou… ik voel jou.”
een steen tillen, een woord spreken,
een glimlach die zegt:
“ik zie jou… ik hoor jou… ik voel jou.”
🫶🫶🫶
Handen die elkaar raken,
stemmen die samen klinken,
een netwerk van vertrouwen,
een web van verbondenheid,
waar we sterker worden… omdat we samen zijn.
stemmen die samen klinken,
een netwerk van vertrouwen,
een web van verbondenheid,
waar we sterker worden… omdat we samen zijn.
🫶🫶🫶
Dat nobele streven dat ons hart opent,
iedereen hoort erbij,
iedere stem telt,
elke glimlach is welkom.
iedereen hoort erbij,
iedere stem telt,
elke glimlach is welkom.
🫶🫶🫶
Het VN-verdrag, ons kompas,
het wijst de richting, zacht maar vast,
herinnert ons eraan dat gelijke kansen
en volwaardige deelname
niet alleen woorden zijn, maar een belofte.
het wijst de richting, zacht maar vast,
herinnert ons eraan dat gelijke kansen
en volwaardige deelname
niet alleen woorden zijn, maar een belofte.
🫶🫶🫶
Toch weten wij bij Stan, dag na dag,
dat inclusie niet onbegrensd kan zijn,
dat echte participatie stopt
waar het welbevinden van de persoon begint te wankelen,
waar grenzen van comfort, veiligheid en rust worden overschreden.
dat inclusie niet onbegrensd kan zijn,
dat echte participatie stopt
waar het welbevinden van de persoon begint te wankelen,
waar grenzen van comfort, veiligheid en rust worden overschreden.
🫶🫶🫶
Daar, in die zachte tussenruimte,
tussen ideaal en werkelijkheid,
ontstaat wijsheid:
inclusie groeit echt
wanneer we luisteren…
wanneer we voelen…
wanneer we handelen vanuit zorg en respect.
tussen ideaal en werkelijkheid,
ontstaat wijsheid:
inclusie groeit echt
wanneer we luisteren…
wanneer we voelen…
wanneer we handelen vanuit zorg en respect.
🫶🫶🫶
Bij Stan ademen we samen,
ontspannen… inspannen… samenspannen…
met ogen op de horizon,
handen op de grond,
harten die weten:
het VN-verdrag wijst de weg,
maar het menselijk welzijn, onze koers.
ontspannen… inspannen… samenspannen…
met ogen op de horizon,
handen op de grond,
harten die weten:
het VN-verdrag wijst de weg,
maar het menselijk welzijn, onze koers.
🫶🫶🫶
Onze missie is helder:
een wereld waarin participatie een recht is,
waar welzijn de maat bepaalt,
een toekomst waaraan we samen bouwen,
en niemand, maar ook niemand achterblijft.
een wereld waarin participatie een recht is,
waar welzijn de maat bepaalt,
een toekomst waaraan we samen bouwen,
en niemand, maar ook niemand achterblijft.